THIS IS THE END MY FRIEND..

..Λοιπόν…

Περίμενα να έρθει η κατάλληλη στιγμή, να γίνουν αρκετά γεγονότα, για να έχουμε πολλά να πούμε..

Καταρχάς, χώρισα!!!! γιούπι!!!!

Κατά δεύτερον, έχω χάσει σχεδόν 10 κιλά από την καλοπέραση, κυριολεκτικά μιλώντας, καθώς θυμίζω τον παλιό καλό μου εαυτό στην εκδρομή μου στην Ιταλία.. Τόσο καλά!!!

Αλλά για να μιλήσουμε λίγο πιο αναλυτικά…

Από την στιγμή μου άρχισα την δουλειά στο ξενοδοχείο, βρέθηκα με ανθρώπους που μου ανέβασαν τόσο πολύ την ψυχολογία που πραγματικά αναρωτιόμουν γιατί τόσα χρόνια, καθόμουν και απορροφούσα τα σκατά της τράπεζας,, της μιάς και της άλλης πατσαβούρας σαλεμένης, τις απαιτητικές και προσβλητικές συμπεριφορές των συναδέλφων και την κάθε παπαριά που θα ξεστόμιζε ο κάθε κακομοίρης.

Από την τρίτη μέρα στην νέα μου δουλειά, αισθανόμουν σαν εκείνες τις μέρες στην Ιταλία, που νόμιζα ότι ήμουν θεά και όλοι με γούσταραν.  Αφού είπα ότι δεν θα ξαναβρίσω τόσο πολύ είχα αλλάξει μέσα μου.

Ετσι, καλά που αισθανόμουν στη δουλειά, καθώς ερχόμουν στο σπίτι και έβλεπα τον άντρα στην ίδια θέση του καναπέ που έχει κάνει πλέον γούβα απο το πολύ καθισιό, αισθανόμουν μέσα μου όλο και πιο πολύ αυτό το τέλος που δεν έλεγε να έρθει.

Βέβαια , για να λέμε και του στραβού το δίκιο, βοήθησε και ένα καλό παιδάκι απο το ξενοδοχείο για να το πάρω απόφαση και να τον στείλω στη μανούλα του.

Αν και το είχα πάρει απόφαση και του μουρμουρούσα αρκετές μέρες πρίν μπούμε στην τελική ευθεία, μια μέρα, ο κύριος άντρας, μπήκε στο προφίλ του μέσενγκερ μου και διάβασε κάτι ωραιότατα μηνύματα που ανταλλάσσαμε με τον άλλο κύριο συνάδελφο, που έλεγαν τι ωραίο είναι το φεγγάρι και το ηλιοβασίλεμα και κάτι ποιητικά, και θεώρησε ότι παίζει φάση με τον συνάδελφο.

Η αλήθεια είναι ότι είχα ανεβεί τόσο ψυχολογικά που χέστηκα να πώ για την σκηνή ζηλοτυπίας και για το γεγονός ότι παραδέχτηκε ότι εκείνος φταίει για το αν γουσταρίζω άλλον άντρα, τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, να πάμε αγγλία καναδά και όπου στο διάλα θέλω, αρκεί να είμαστε μαζί, να μην χωρίσουμε, να κάνω ότι θέλω αλλά να μην τον χωρίσω και κάτι τέτοια νόστιμα που με άφησαν εντελών απαθέστατη στο όλο σκηνικό.

Του ανακοίνωσα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να του δώσω άλλη ευκαιρία για το μέλλον, δεν υπάρχει καμία ελπίδα να ξανανοιώσω ότι ένοιωθα για εκείνον, πόσο μάλλον να νοιώσω την ερωτική έλξη που, για να λέμε του στραβού το δίκιο, ένα εξαναγκαστικό έργο ήταν για μένα, απαίτησα να σηκωθεί να φύγει για να ηρεμήσω και να αφήσουμε τα πράγματα να έρθουν όπως πρέπει, με εμάς χώρια.

Και έφυγε…

Και εγώ έκανα πάρτυ στο σπίτι, με το κολονάτο κρυστάλλινο ποτήρι γεμάτο κόκκινο κρασί, και ακούγοντας τραγουδάκια που αγαπάω.

Τα πρωινά στη δουλειά πάνε σφαίρα, περνάω υπέροχα και όταν γυρίζω σπίτι, όλα είναι ήρεμα και όμορφα με το παιδάκι μου να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα.

Μπορεί βέβαια τα μηνύματα του απαρηγόρητου συζύγου και του μετανοιωμένου να συνεχίζουν, αλλά το ίδιο μου κάνει.

Μπορεί να με λέει ότι είμαι σκληρή και άκαρδη που δεν του δίνω ένα ξεροκόμματο ελπίδας και του μιλάω μόνο για το παιδί και όχι για μας, αλλά το ίδιο μου κάνει.

Μπορεί να νομίζει ότι έχω βρεί ερωτικό ενδιαφέρον σε άλλον άντρα, ότι έχω ξεμυαλιστεί και τα σχετικά, αλλά το ίδιο μου κάνει.

Και η αλήθεια έιναι ότι μπορεί να είχα ενθουσιαστεί με τον συνάδελφο που μου έκανε τόσα κοπλιμέντα και μου έλεγε τόσο ωραία λόγια, αλλά δυστυχώς κόπηκαν απότομα γιατί, βρήκε γκόμενα… αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Το γεγονός είναι ότι αισθάνομαι τόσο γεμάτη και τόσο όμορφα, τα δέκα κιλά που έχασα φαίνονται σαν πενήντα και πετάω στα ουράνια.

Και μπορεί να αισθάνομαι ότι ίσως και να πεθάνω αγάμητη, δίχως ένα χάδι, ένα καλό λόγο και μια κουβεντούλα, άντε και λίγο ρομαντικό σέξ που τόσο τελικά είχα ανάγκη τόσο χρόνια που δεν μπορώ να τα μετρήσω, αλλά αυτό είναι κάτι που μπορεί, μια στο εκατομμύριο να αλλάξει, γιατί πλέον η ελπίδα μου είναι ότι, αφού υπέφερα τόσο πολύ, στερήθηκα τόσα πολλά, υπέμεινα άλλα τόσα, ίσως, να βρεθεί κάτι εκει έξω και για μένα.

Εγώ πλέον είμαι τόσο καλά, αν και το λέω με ένα κολονάτο κρυστάλλινο ποτήρι κρασί παρέα, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό μιλάει μόνο.

Στεφανία, άρχισε τα μαντολινάτα…. Μια νέα εποχή ξεκινά.

Εγώ και η λουλού μου..