ΠΟΡΤΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΑΝΤΟΥ

Στις 24 Νοεμβρίου πέθανε ο παππούς μου. Αισθάνθηκα ότι έκλεισε ενας πολύ μεγάλος κύκλος καλών πραγμάτων και καλής ζωής , της δικής μου ζωής.  Αισθανόμουν για μέρες ότι , τίποτα καλό δεν πρόκειται να μου συμβεί από τώρα και πέρα.  Ότι τα πάντα θα έχουν μια πολύ κακή κατάληξη πλέον.

Ένα μήνα αργότερα, δεν έχει αλλάξει τίποτα, σαφώς δεν έχει γίνει τίποτα καλό και οι ατυχίες μου διαδέχονται η μία την άλλη με γοργούς ρυθμούς.

Σήμερα και εχθές είχα πάει σε ένα εποχικό συσκευαστήριο σε ένα χωριό του κερατά, 26 χιλιόμετρα από το σπίτι μου, για να με τσεκάρουν οι αφεντικοί αν τους κάνω.  Από την πρώτη στιγμή, που έφτασα εκεί και συνάντησα τους υπόλοιπους «συναδέλφους», έπαθα σόκ και αισθάνθηκα ότι πραγματικά δεν ανήκω εγώ εκει πέρα.  Γυναίκες ηλικιών 50 και βάλε, χωρίς κάποια στοιχειώδη μόρφωση, με κουτσομπολίστικο παρουσιαστικό και το βλέμμα επικριτικό, να με κοιτάνε πολύ περίεργα, λές και δεν το ξέρω ήδη ότι δεν ανήκω εκει πέρα.

Ο Ανδρέας, ο υπεύθυνος, ένα παιδί καλό όπως φαίνεται και πολύ συμπαθητικός, μου το είχε πεί από την πρώτη στιγμή ότι δεν είμαι εγώ για εκεί.

Έκλαιγα όλη την ώρα στο αυτοκίνητο, όχι για το γεγονός ότι η μέση μου με πονούσε φρικτά από την 8ωρη ορθοστασία να διαλέγω τα πιο όμορφα πορτοκάλια που θα ταξίδευαν στο Βέλγιο, αλλά από την απογοήτευση που δεν υπάρχει πουθενά μια θέση για μένα, σε ολόκληρη την Ελλάδα!!!

Τα βιογραφικά που έχω στείλει μόνο αυτό τον μήνα ξεπερνάνε τα 160 και δεν έχει τελειώσει ο Δεκέμβριος.  Χώρια τα τηλέφωνα που έχω πάρει, τις βλακείες που έχω ακούσει από τους «so called» επιχειρηματίες, να αραδιάζω τα προσόντα μου τα πτυχία μου και τις γνώσεις μου, να με κοροιδεύουν, όταν δεν ξέρουν πώς να μου το φέρουν ότι δεν ενδιαφέρονται επειδή έχω παιδί και εκείνοι θέλουν κάποιον με όλα αυτά τα προσόντα και άλλα τόσα αλλά πιο μικρή και χωρίς υποχρεώσεις.

Στο συσκευαστήριο λοιπόν, που πήγα 2 μέρες, με ήθελαν.. Αλλά με τι τίμημα.. 560 ευρώ το μήνα αν εργαζόμουν 8αωρο, και από αυτά θα κρατούσαν τα 100 για ασφαλιστικές εισφορές.  Ήθελα 100 ευρώ για βενζίνη, οπότε και πραγματικά δεν θα έβγαινα αφού 270 μόνο είναι η δόση του στεγαστικού μου.

Γυρίζοντας, ο αυχένας μου με είχε πεθάνει, η μέση μου μου έδινε σουβλιές και με κλάματα πήρα τηλέφωνο τον Ανδρέα, να του πώ ότι δεν θα πάω την Τρίτη που μου είπε να πάω να ξεκινήσω.  Ηταν το δεύτερο πιο δύσκολο πράγμα που αναγκάστηκα να κάνω αυτό το διάστημα, μετά τον αποχαιρετισμό του παππού μου. Και σκεφτόμουν και σήμερα, ότι ο παππούς πέθανε και ησύχασε.  Η κόλαση έχει ξαμοληθεί και δεν μπορούμε να την παλέψουμε.

Η απογοήτευση που νοιώθω δεν περιγράφεται πλέον.  Οι γονείς μου παίρνουν γάλα για την μικρή από το σουπερ μάρκετ και η μάνα μου τσοντάρει για το μπαλέτο της μικρής και για το πιάνο της.  Εγώ όπως μπορώ, φτιάχνω κρέμες και αρώματα και άλατα ενεργού οξυγόνου αλλά δεν βγάζω παραπάνω από 50 ευρώ το μήνα.  Ο άντρας σαφώς, βγάζει την ουρά του εκτός, και απλά λεεί ότι κακώς ήρθε το 2012 εδώ να κάτσει, γιατί δεν είχε σκοπό να συμβιώσει με την ζωή εδώ, μόνο για την μικρή κατέβηκε και έπρεπε να μην έχει έρθει ποτέ, να είχαμε χωρίσει από τότε.  Αλλά λύση δεν δίνει βέβαια στο πρόβλημα του 2016 που θα γίνει 2017.

Η απόφαση να φύγω από την δουλειά μου, για να δώσω την ευκαιρία στην οικογένειά μου να κάνει μια καινούρια αρχή στο εξωτερικό, για ένα καλύτερο μέλλον για το παιδί μας και μια σταδιοδρομία για τον άντρα, ήταν εντελώς μα εντελώς λάθος.  Το λάθος αυτό, δεν μπορώ να το διορθώσω, δεν γίνεται απλά. Είμαι πολύ μεγάλη για δουλειά στην Ελλάδα, και τα προσόντα υπερκαλύπτουν όποιες θέσεις έχω ενδιαφερθεί.

Το εξωτερικό, είναι δύσκολο για το παλέψω μόνη με το παιδί μου.  Και η αδελφή μου δεν είναι σε θέση να βοηθήσει γιατί και εκείνη παλεύει μόνη της με μια δουλειά μεροκάματο που όμως πληρώνεται τουλάχιστον καλά.  Το παιδί δεν θέλει να την αφήσω στη μαμά μου και εγώ δεν μπορώ να την πάρω μαζί μου αμέσως.

Αυτό είναι το σημερινό ελληνικό δεδομένο.  Λυπάμαι πάρα πολύ που έκανα το λάθος να πιστέψω ότι οι πραγματικά φοβερές ικανότητές μου και προσόντα, δεν μετράνε εδώ στην ελλαδάρα γιατί έχω ένα παιδί και είμαι άνω των 35.

Αχ ρε παππού, έχει χώρο εκεί και για μένα;;;

Advertisements