Όταν ο Άρης είναι ανάδρομος

Εικόνα

Έτσι , πρέπει να με κοιτάς στα μάτια όταν θα στα βγάλω με το ήρεμο βλέμμα της γάτας, σαν το πιο φυσιολογικό πράγμα στο κόσμο.

Οι γάτες, είναι από τη φύση τους εκδικητικές, και οι καλές οι γάτες από ράτσα, ξέρουν πότε η εκδίκηση αξίζει και πότε είναι η ώρα της να γίνει.

Η φίλη μου η Στεφανία θα λεει «πάει το έχασε τούτη εδώ»…. όχι στεφανιώ μου, τα έχω απολύτως βρεί!!!

Ο Άρης , αυτός ο πλανήτης που αντιπροσωπεύει (δε ξέρω και δε με ενδιαφέρει) τον αγώνα και την πάλη τη διαμάχη και ότι σκατά κάνει τέλος πάντων, γύρισε ανάδρομος και η καλή μας διευθύντρια στο σχολείο της κόρης μου, αυτή ντε που είναι ολίγον ψώνιο που λέγαμε παλιότερα, γύρισε και μου είπε, ότι , συζήτησαν με τη δασκάλα της κόρης μου και είπαν ότι….(και εκεί που σκέφτομαι κάτι σχετικά με μαθήματα ή πρόβλημα με άλλα παιδάκια) το ότι πηγαίνει στο σχολείο τη μικρή ο πατέρας της και κάθεται μέχρι την προσευχή και μετά φεύγει, δεν είναι σωστό….. Γιατί κανένας γονέας δε το κάνει αυτό, γιατί όλοι πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και φεύγουν αμέσως, ποτέ δε κάθονται, και με αυτή τη δασκάλα έλεγαν ότι εντάξει το έκανε στην αρχή επειδή ήταν αρχή, αλλά τώρα θα πρέπει να το σταματήσει……

Εγώ μπορεί να έχω τα θεματάκια μου με τον άντρα, αλλά δεν κάνει τίποτα ο καημένος, κάθε πρωί πηγαίνει τη μικρή στο σχολείο κάθεται απέναντι από το σχολείο και κάνει ένα τσιγάρο μέχρι να κάνουν τη προσευχή και μετά φεύγει.

Και αυτή!!! η ψωροπερήφανη σκατοψωνάρα κοκκαλιάρα διευθύντρια του απαγόρεψε να κάθεται ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ως γονέας το πρωί και να περιμένει να μπεί το παιδί στη τάξη.!!!

Όταν μου το ανέφερε, της είπα ότι ο άντρας δεν είναι ο συνηθισμένος άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ότι είναι πολύ εγωιστής, ότι έχει θεματάκια με τον εαυτό του και ότι ίσως να το πάρει στραβά.

Τελικά εγώ το πήρα πολύ περισσότερο στραβά από ότι εκείνος, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που αυτή!!! μου αναφέρει γιατί κάνω πράγματα για το παιδί μου.

Τη πρώτη φορά μου είπε μέσα γενάρη, ότι ντύνω πολύ βαριά το παιδί στο σχολείο ενώ τα άλλα τα παχύδερμα γουρούνια που γεννήθηκαν σε μαντρί φοράνε μόνο μακό μπλουζάκι με κοντό μανικάκι Γενάρη μήνα και Φλεβάρη….

Και δε την είπα τίποτα…

Αυτή την ξεφτίλα δεν την αντέχω!!!!

Να της κάνω τα μούτρα να μη ξέρει που να κρυφτεί, να μάθει καινούριες λέξεις που δεν ήξερε ποτέ ότι υπήρχαν…

αυτή, Αυτή!!!!

Που πρίν από 3 μηνάκια έθαψε τον άντρα της, δεν έχει με τι άλλο να ασχοληθεί παρα να μου κάνει επίπληξη επειδή α)φοράω στο παιδί ένα μακό μπλουζάκι και ένα φούτερ από έξω το χειμώνα, που τα πρωινά εδώ στο κωλοχώρι έχει 5 βαθμούς 8 η ώρα το πρωί!!!!

Εμ βέβαια επειδή αυτή είναι χοντρόπετση και ψευτοπρωτευουσιάνα, να μου κάνει εμένα κουμάντο τι να φορέσω και γιατί πάει το παιδί στο σχολείο ο πατέρας του.

Αφού λοιπόν ο Αρης είναι ανάδρομος, σήμερα το βράδυ σχεδόν δώδεκα η ώρα που είναι τώρα, κηρύσσω πόλεμο, μέχρι να τελειώσει η χρονιά, αν ξαναακούσω κουβέντα για το τι κάνω στο σπίτι μου να δείς ΕΣΥ που ούτε να σε φτύσω δε χαλαλίζω το σάλιο μου, όσα το κοκκαλιάρικο βλεμματάκι σου δεν έχει δεί μέχρι τώρα στη μίζερη ζωή σου.

Γιατί από τώρα και έπειτα, ο άντρας δεν θα υπάρχει πλέον, (ναι στεφανιώ μου φεύγει).

Δε σου πέφτει λόγος. Η κλεψύδρα γύρισε.. Είσαι δική μου… Είσαι τελειωμένη..

Του χρόνου να βρείς άλλο κορόιδο σχολείο να πάς όπου σκατά σε σηκώνει το κλίμα γιατί εδώ θα σε κάνω να κατουράς έγχρωμα.

Αυτό ήταν..

Άρχισε….. ακούς τα τύμπανα;;;

Πού τη πάει την αγελάδα;;

Βρήκα λίγο χρόνο να ξε-αραχνιάσω λίγο αυτό το ριμαδομπλόγκ…

Πολύ δουλειά αδελφάκι μου….

Είναι και ο καιρός τώρα που φυτεύω διάφορα ζαρζαβατικά για να έχουμε το καλοκαιράκι, φτιάχνω και το κήπο μου με πολλά λουλούδια που αρέσουν στη λουλού, βάζω πλακάκια κάνω σχέδια, ονειρεύομαι ωραία ταξιδάκια με τη λουλού (φυσικά), και άλλα πολλά τέτοια.

Και εκεί που λέω, πόσο καλά θα ήταν να είχα και κανένα ζωντανό να το αρμέγω να παίρνω γάλα τυρί και λοιπά, μια γνωστή από τη δουλειά με ενημερώνει ότι έχει 3 αγελαδίτσες και η μία πρόσφατα γέννησε, να φέρω τη λουλού να δεί το μουσχαράκι..

Ξεκινάμε, φτάνουμε στο σπίτι της, βλέπω και εγώ ένα τεράστιο ζώο, με κέρατα, να με κοιτάει με τα τεράστια μάτια της στο τεράστιο κεφάλι της και να μασουλάει χόρτα νωχελικά ενώ ταυτόχρονα να χέζει ασύστολα και να πέφτουν οι σκατούλες υδαρές υδαρές λερώνοντας τα πόδια και την ουρά της..

Μου λέει λοιπόν ο άντρας της κοπέλας, «να σου φέρω το μουσχάρι να το δείς;;»

Και χωρίς να απαντήσω, πάει πιο μέσα στο στάβλο και φέρνει ένα μαύρο μοσχαράκι δεμένο από το λαιμό με ένα σχοινί.

Η αγελάδα μόλις είδε να τραβά το μοσχάρι από το σχοινί λάλησε και άρχισε να μουγκανίζει κοιτάζοντας προς το μέρος μας, ενώ ταυτόχρονα τίναζε το κεφάλι της και το λαιμό της γιατί και εκείνη ήταν δεμένη από το λαιμό με σχοινί.

Τέλος πάντων, το είχαμε το χαιδέψαμε και μετά το έβαλε κοντά στη μάνα του για να μπορέσει να την αρμέξει γιατί είχε πολύ γάλα και δε προλαβαίνει το μοσχάρι να το πιεί όλο.

Μου προσέφερε ένα μπουκάλι και μου είπε ότι αν μου αρέσει να μου πουλάει.

Το πήρα σπίτι το έβρασα το ήπιαμε, καμία σχέση με τα αγοραστά και από τότε κάθε 3 μέρες αγοράζω ενάμισι λίτρο γάλα φρέσκο από την αγελάδα με το ακατάπαυστο χεσίδι προς 2 ευρώ. Μου βγάζει 2 μπουκάλια του ενός λίτρου περίπου, γιατί το αραιώνω το γάλα είναι πάρα πολύ πηχτό διαφορετικά, φτιάχνω και κρέμα γάλακτος και βούτυρο και όλα αυτά με 2 ευρώ.

Οπότε έχουμε και λέμε, γάλα αγελαδινό βρήκαμε, αυγά και κότες έχουμε, ζαρζαβατικά έχουμε ετοιμάζονται, το μόνο που μου μένει είναι, να διώξω τον άντρα, να βάψω τα μαλλιά μου και να πάω στη Ντίσνει λαντ..

Είμαι μια ευτυχεσμένη (σα την αγελάδα) γυναίκα!!!!!