Εμένα με ρώτησες;;;

Λοιπόν….

Σε κάμποσο καιρό έχουμε εκδήλωση που τη διοργανώσαμε εμείς το συλλόγου

Μαζευτήκαμε και οι 5 χαζοβιόληδες που είμαστε, και πήγαμε σε ένα μαγαζί να πάρουμε προσφορά και τα λοιπά και τα λοιπά…

Αυτός που είχε  το μαγαζί, γνωστός στο χωριό μας είδε εκει πέρα ένα μάτσο κότες να χανανίζουμε και , έτσι ψηλός και άχαρος με το μάτι του να κάνει δολλάρια, άρχισε να τρίβει τα χέρια του, πιστεύοντας ότι θα έβγαζε κανένα φράγκο μέρες που είναι…

Εκείνη τη βραδιά λοιπόν, μας κέρασε ένα ρακόμελο και μας ξεπροβό(ι)δησε λέγοντας ότι θα μας ενημερώσει τις προσεχείς ημέρες για τη τιμή κατά κεφαλήν και τα λοιπά…

Εμείς από μόνοι μας του είχαμε πεί ότι θα έχουμε μουσική ζωντανή ή ντιτζέι, και κάτι χαζομάρες για να προσελκύσουμε κόσμο μήπως και βγάλουμε κανένα φράγκο…

Ετσι μετά από δυο μέρες με ενημερώνει μέλος του συλλόγου, ότι έδωσε τη προσφορά του και από πάνω θέλει

α) να έχουμε ζωντανή μουσική,

β)να διευκρινιστεί από εκείνον στην πρόσκληση ότι το φαγητό και η τιμή αφορούν μόνο εκείνη τη βραδιά

γ) να συννενοηθούμε και με τη γυναίκα του που είχε κάτι φανταστικές ιδέες για τη μέρα εκείνη και λοιπά…….

….ααααααα που μόλις άκουγα εγώ ότι θέλει να μπεί κόκορας στο κοτέτσι, μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι!!!!

ενημέρωσα τα υπόλοιπα μέλη ότι θα βρώ άλλη προσφορά και αν πάει καλά θα κανονίσουμε τις κινήσεις μας.

Έτσι και έγινε, έκανα άλλο κονέ πήρα προσφορά και έτρεξα να ενημερώσω τα μέλη, ψηφίσαμε άλλοι υπέρ άλλοι κατά και κέρδισε η δεύτερη προσφορά.

Ανέλαβα να ενημερώσω τον πληγωμένο αετό, ότι δεν θα κάναμε την εκδήλωση χωρίς να του δώσω εξηγήσεις ή άλλες πληροφορίες….ευχαριστώντας τον και ότι στο μέλλον αν χρειαστούμε πάλι θα τον ενημερώσουμε και τέλος.

Και αφού είχαμε ξεκαθαρίσει (ή έτσι πίστευα) συνεχίσαμε να διοργανώσουμε την εκδήλωση…

Μέσα σε μια βδομάδα βγάλαμε τις προσκλήσεις τυπώσαμε τις αφίσες και αναμέναμε τη μεγάλη βραδιά…

Ένα ηλιόλουστο μεσημέρι, παίρνω κάτι μηνύματα ότι ο κόκορας με το μαγαζί, έχει γίνει Τούρκος στην επανάσταση του 1821 και ψάχνει να μας βρεί για να ζητήσει το λόγο…κραδαίνοντας το γιαταγάνι του…

Τα άλλα μέλη δεν ήθελαν να έρθουν σε αντιπαράθεση μαζί του για να μη τους κόψει το επίδομα θέρμανσής και το νερό, και έτσι είπα να τον πάρω, να τον αφήσω να με παπαριάζει εκει πέρα για κανένα μισάωρο και μετά ωραία ωραία να τον συχτιρήσω και να πάω για ύπνο…

Όχι κυρία μου!!!! δε θα το άφηνε να περάσει έτσι ο μίστερ κοκοβιός!!!!

Τι χαμηλού επιπέδου με είπε, τι ψεύτρα αντιεπαγγελματία, αλήτισσα (με δίχως μάνα και δίχως σπίτι ααααλήτη..) που κοροίδεψα τη καημενούλα τη γυναικούλα του που έρχεται από τας πρωτευούσης και ξέρει από καλό λάδι, ότι θα κάνει ένσταση  γιατί ξέρει πάρα πολύ καλά ποιος ψήφισε υπέρ του και ποιος κατά και θα μου δείξει εμένα….

Μετά τα άκουσα στέρεο και από απατημένη σύζυγο, και τελικά ενώ ακόμα προσπαθούσα να καταλάβω ποιο είναι το πρόβλημα τους (εκτός από εγκεφαλικό), μου το είπανε….

Επρεπε να τους ενημερώσω ότι θα το έκανα αλλού γιατί έτσι πρέπει..

Ξέρω ξέρω, έμεινα λίγο μαλάκας να καταλάβω το νομικό δικαίωμα που είχαν, κοίταξα τα τεφτέρια μου, το καταστατικό το διαδικαστικό, κατέβασα τους βίβλους της νομικής, του αστικού δικαίου (που είχα και άριστα στο σχολείο..)αλλά δε βρήκα που θε να να λέει ότι αυτός που χάνει σε διαγωνισμό, πρέπει να του απολογηθείς να του δικαιολογηθείς να του κάνεις και 2 ποδόλουτρα και (2 πίπες) 2 υποκλίσεις σα τους Ιάπωνες, να κάνεις χαρακίρι από ατιμία, να βγάλεις τα μάτια σου με κοφτερό μαχαίρι και να κάνεις και αυτομαστιγώματα 35 φορές επαναλαμβάνοντας τη φράση άρι άρι άρι άρι, της γιαγιάς μου το παπάρι!!!!

Τέλος πάντων, αφού τους ζήτησα συγγνώμη και τους επιβεβαίωσα ότι έχουν δίκιο σε αυτό το παράλληλο σύμπαν που ζούνε και τους είπα την επόμενη φορά θα τους ρωτήσω πρίν πάω να κατουρήσω, κλείσαμε το τηλέφωνο λέγοντας αηδίες και ξεράσματα (αυτοί δηλαδή μου έλεγαν)ότι έτσι πρέπει να μάθουν τα παιδιά μας (να σκύβουν και να στήνουν κώλο να έρθει ο κόκορας), και κάτι τέτοιες μαλακίες που όσο τις σκέφτομαι τα παίρνω στο κρανίο..

Αλλά , για άλλη μια φορά, ακολούθησα το παράδειγμα της καλής μου φίλης, της Στεφανίας μου, που μου έχει πεί, να κάνω τη πάπια , να λέω ναι, ναι, και να κάνω το δικό μου ή τουλάχιστον αυτό που πρέπει, και έτσι, δε μίλησα, δεν τον έβρισα και του είπα και ευχαριστώ…… αλλά μετά τον γλωσσόφαγα….. τον μουρμούραγα τόσο πολύ που είμαι σίγουρη ότι θα γκρεμοτσακίστηκε πουθενά, και θα τσαλακώθηκε το αεράτο μαλλάκι του που το κουνάει σα τη Βουγιουκλάκη στο «έχω ένα μυστικό».

Ψίτ φίλε, αντε και μαμήσου!!!!!